ΑΡΧΙΚΗ

ΟΜΑΔΑ ΕΛΙΤ / ΑΛΑΙΝ ΜΠΕΡΝΑΡ

ΑΛΑΙΝ ΜΠΕΡΝΑΡ

Ο Αλαίν Μπερνάρ (1 Μαΐου 1983) είναι ένας Γάλλος κολυμβητής που αγωνίζεται στο ελεύθερο και συγκαταλέγεται μεταξύ των ταχύτερων δρομέων στον κόσμο στα 50 μ. και στα 100 μ.

Η πορεία του Μπερνάρ μέχρι να φτάσει στις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης στην κολύμβηση ξεκίνησε ως κολυμβητής στο ελεύθερο ομαδικό, όπου και κέρδισε αλλεπάλληλα μετάλλια – πρώτα ένα χρυσό και στη συνέχεια δύο αργυρά – στα 4x50 μέτρα ελεύθερο στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Μικρών Αποστάσεων που πραγματοποιήθηκαν στη Βιέννη το 2004, στην Τεργέστη το 2005 και στο Ελσίνκι το 2006. Κέρδισε επίσης το πρώτο του διεθνές μετάλλιο σε ατομικό αγώνισμα όταν κατέκτησε την τρίτη θέση στα 100 μ. ελεύθερο στο Ελσίνκι.

Το 2007 συνέχισε την πορεία κατάκτησης μεταλλίων με τη γαλλική ομάδα κολύμβησης στο ομαδικό αγώνισμα, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Μελβούρνης, προτού κατακτήσει τους πρώτους εθνικούς τίτλους στα 50 μ. και τα 100 μ. ελεύθερο στο Εθνικό Πρωτάθλημα του Σαν Ραφαέλ. Κατόπιν ολοκλήρωσε τη χρονιά με έξοχο στυλ, κερδίζοντας το πρώτο του διεθνές χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων του Ντέμπρετσεν, όπου κατέκτησε επίσης ένα χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο.

Όσον αφορά στη χρονιά με τα μεγαλύτερα επιτεύγματα, για τον Αλαίν ήταν το 2008. Πρώτα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Αϊντχόφεν όπου κέρδισε τους πρώτους του Ευρωπαϊκούς τίτλους τόσο στα 50 μ. όσο και στα 100 μ. ελεύθερο, σημειώνοντας νέα παγκόσμια ρεκόρ και στα δύο αγωνίσματα. Στη μικρότερη απόσταση, όρισε το νέο παγκόσμιο ρεκόρ των 21,50 δευτ. στον ημιτελικό και στα 100 μ. κατέρριψε στον ημιτελικό το παγκόσμιο ρεκόρ που κατείχε για 8 χρόνια ο Πίτερ φαν ντεν Χούγκενμπαντ (47,60 δευτ.) και την επόμενη μέρα κατέρριψε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ στον τελικό, με χρόνο 47,50 δευτ.

Πέντε μήνες αργότερα ο Μπερνάρ χάραξε το όνομά του στην Ολυμπιακή ιστορία, κατακτώντας την 1η θέση στα 100 μ. ελεύθερο στο Πεκίνο και κερδίζοντας με ελάχιστη διαφορά στον τελικό τον αντίπαλό του Ίμον Σάλιβαν από την Αυστραλία. Και οι δύο έκαναν νέα παγκόσμια ρεκόρ στους αντίστοιχους ημιτελικούς που προηγήθηκαν (ο Μπερνάρ τερμάτισε 1ος και ο Σάλιβαν 2ος). Επιπλέον, σε ένα συναρπαστικό αγώνα στα 4x100 μ. ελεύθερο ομαδικό, ο Μπερνάρ ήταν μέλος της γαλλικής ομάδας που για μόλις 0,08 δευτ. έχασε το χρυσό από την ομάδα των Η.Π.Α., κολυμπώντας σε χρόνο κοντά στο παγκόσμιο ρεκόρ και κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο. Ο Μπερνάρ πήρε επίσης την 3η θέση στα 50 μ. ελεύθερο ολοκληρώνοντας έτσι το εντυπωσιακό επίτευγμα της κατάκτησης χρυσού, αργυρού και χάλκινου μεταλλίου στην πρώτη του Ολυμπιάδα. Διατηρώντας την άριστη φόρμα του, ο Αλαίν ολοκλήρωσε τη χρονιά καταρρίπτοντας στο Γαλλικό Πρωτάθλημα Κολύμβησης Μικρών Αποστάσεων που έλαβε χώρα στην πόλη Ανζέ, το παγκόσμιο ρεκόρ μικρών αποστάσεων στα 100 μ. ελεύθερο, με χρόνο 45,69 δευτερόλεπτα.

Θα ήταν σίγουρα δύσκολο να επαναληφθούν τα επιτεύγματα του 2008. Εντούτοις, το 2009 ήταν για τον Μπερνάρ μια επιτυχημένη χρονιά. Τον Απρίλιο έγινε ο πρώτος κολυμβητής που διένυσε τα 100 μ. ελεύθερο σε χρόνο μικρότερο από τα 47 δευτερόλεπτα, στο Γαλλικό Εθνικό Πρωτάθλημα Κολύμβησης που έγινε στο Μονπελιέ. Δυστυχώς – άδικα, όπως πολλοί υποστηρίζουν – του αφαιρέθηκε στη συνέχεια το ρεκόρ αυτό όταν η Διεθνής Ομοσπονδία Κολύμβησης (FINA) αποφάσισε ότι το μαγιό της Arena που φορούσε δεν ήταν εγκεκριμένο, παρά το γεγονός ότι άλλα μαγιό κατασκευασμένα με παρόμοιο υλικό κρίθηκαν κατάλληλα. Τρεις μήνες αργότερα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης έχασε για λίγο το χρυσό στα 100 μ. ελεύθερο από το Βραζιλιάνο Σεζάρ Σιέλο. Πήρε επίσης χάλκινο μετάλλιο ως μέλος της γαλλικής ομάδας στα 4x100 μ. ελεύθερο ομαδικό.

Το 2010 επέστρεψε στις νίκες, υπερασπιζόμενος με επιτυχία στη Βουδαπέστη τον τίτλο του Ευρωπαίου πρωταθλητή στα 100 μ. ελεύθερο, ενώ συγχρόνως κέρδισε αργυρό μετάλλιο ως μέλος της γαλλικής ομάδας στα 4x100 μ. ελεύθερο ομαδικό. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που έγινε στο Ντουμπάι στα τέλη του έτους ήταν μέλος της γαλλικής ομάδας που στα 4x100 μ. ελεύθερο ομαδικό κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, καταρρίπτοντας στην προσπάθειά της το ρεκόρ πρωταθλήματος.

Ο Μπερνάρ είχε απογοητευθεί που έχασε για πολύ λίγο ένα μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σανγκάης το 2011, αλλά θα αγωνιστεί για μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο. Γι’ αυτόν, ωστόσο, το πιο σημαντικό γεγονός στο ημερολόγιό του είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου, όπου ελπίζει να υπερασπιστεί τον τίτλο του στα 100 μ. ελεύθερο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Αλαίν Μπερνάρ είναι ένας μεγαλόσωμος άντρας. Με ύψος 1,96 μέτρα και βάρος 96 κιλά, με θωρακικούς μύες που τον κάνουν να δείχνει σαν να έχει φτερά, αποτελεί μια επιβλητική παρουσία. Είναι χρήσιμο να διαθέτεις αυτά τα γνωρίσματα όταν στέκεσαι στην αφετηρία, έτοιμος να ξεκινήσεις τον αγώνα σου. Αυτήν την προικισμένη παρουσία μετέτρεψε ο Αλαίν στις εντυπωσιακές του επιδόσεις στις πισίνες.

Το ανάστημα του Αλαίν τον κάνει να ξεχωρίζει ως εικόνα, λόγω του φυσικού του παρουσιαστικού. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο Ολυμπιακός του άθλος - μόλις ο 2ος στην ιστορία Γάλλος που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην κολύμβηση σε Ολυμπιακούς αγώνες - τον εκτόξευσε στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος. Ακολούθησε το παρατσούκλι «Ο καρχαρίας», ίσως λόγω του τατουάζ με έναν καρχαρία που είχε στο γοφό του ή λόγω της επιβλητικής παρουσίας του στο νερό, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν του ταιριάζει τόσο καλά το παρατσούκλι αυτό. Η υποδήλωση μιας επιθετικής δύναμης έρχεται σε αντίθεση με την προσωπικότητά του, ακόμη κι αν αγωνίζεται με ατσάλινη αποφασιστικότητα. Για παράδειγμα, όταν ο μεγάλος ανταγωνιστής του, ο Αυστραλός κολυμβητής Ίμον Σάλιβαν χρειάστηκε ένα μέρος για να προπονηθεί πριν το ανοικτό πρωτάθλημα κολύμβησης του 2009 στο Παρίσι, ο Μπερνάρ τον προσκάλεσε στις αθλητικές του εγκαταστάσεις στην Αντίμπ. Αυτές δεν είναι οι ενέργειες ενός κολυμβητή που θέλει να καταβροχθίσει τους αντιπάλους του, αλλά αντιθέτως ενός κολυμβητή που αναζητά το δίκαιο συναγωνισμό, μέσα σε ένα πνεύμα σεβασμού και φιλίας.

Όσο και εάν μπόρεσε να ανταπεξέλθει καλά σε όλη τη φήμη και δημοσιότητα που απέκτησε (είναι αλήθεια ότι σταματούσε οικειοθελώς στο δρόμο για να υπογράψει αυτόγραφα), τα μετάλλιά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου έφεραν στην επιφάνεια το γεγονός ότι είναι συνεσταλμένος, συγκρατημένος και θεωρεί πολύτιμη την προστασία της ιδιωτικής του ζωής. Διατηρεί στενούς δεσμούς με την οικογένειά του και ανυπομονεί για την ώρα που μπορεί να βρεθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, συντροφιά με τη φιλενάδα του, Κοραλί Μπαλμί, Γαλλίδα κολυμβήτρια που αγωνίζεται στο ελεύθερο.

Εκτός από τις προγραμματισμένες σκληρές προπονήσεις και τους αγώνες κολύμβησης, αφιερώνει χρόνο για φιλανθρωπικούς σκοπούς όπως π.χ. η «Νύχτα του Νερού» (“La Nuit de l’Eau”) του Ομίλου EDF (μια εκδήλωση συγκέντρωσης χρημάτων για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων υγιεινής και παροχής νερού σε σχολεία στο Τογκό), ενώ επίσης είναι εθελοντής αστυνομικός. Όποτε βρει ελεύθερο χρόνο ασχολείται με το άλλο πάθος του, τις πτήσεις. Μεταξύ των μεγαλύτερων συγκινήσεων που έχει ζήσει περιλαμβάνεται η πτήση του μαζί με τον παγκόσμιο πρωταθλητή ιπτάμενων ακροβατικών Ρενό Εκάλ (ο οποίος πέθανε σε ατύχημα κατά τη διάρκεια μιας πτήσης το 2010), καθώς επίσης και η πτήση του μαζί του με την «Περίπολο της Γαλλίας» (“Patrouille de France”), την ομάδα ακροβατικών επιδείξεων ακριβείας της γαλλικής πολεμικής αεροπορίας. Τον Ιούνιο του 2011 εμφανίστηκε στην Υδάτινη Εμπειρία (Water Experience) της Arena, μια μοναδική προοπτική της κολύμβησης του Αλαίν χρησιμοποιώντας τρισδιάστατη χαρτογράφηση για την προβολή των εικόνων στη Γαλλική Ταινιοθήκη του Παρισιού.

Όταν φτάνει η στιγμή εκείνη, όπως παραδέχεται ο ίδιος ο Αλαίν, μπορεί να νιώθει ισχυρός στο νερό, να νιώθει ελεύθερος στον αέρα, αλλά πάνω απ’ όλα του αρέσει να πατάει γερά στο έδαφος. Όταν ακούσει κανείς τις μαρτυρίες ατόμων του περιβάλλοντός του, αυτό το συναίσθημα επιβεβαιώνεται, καθώς πρόκειται για ένα άτομο προσγειωμένο, ευαίσθητο και αρκετά ισορροπημένο. Κάποιος που τον ξέρει καλύτερα από τον καθένα, είναι ο προπονητής του Ντενί Ογκέν, ο οποίος βρίσκεται στο πλευρό του για πάνω από 10 χρόνια. Αλλά, όπως αποκαλύπτει, αυτά τα γνωρίσματα δεν συνθέτουν ένα μονοδιάστατο χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα έχουν σαν αποτέλεσμα μια προσωπικότητα που δεν είναι καθόλου μονοδιάστατη. Περιγράφει τον Αλαίν ως έξυπνο, στοχαστικό, ενστικτώδη, με χιούμορ, άνθρωπο που κάνει την αυτοκριτική του, γενναιόδωρο, και πιστό. Αρκετοί έπαινοι από έναν άνθρωπο που έχει να αντιμετωπίσει επίσης την άλλη πλευρά της προσωπικότητας του Μπερνάρ, το περιστασιακό του πείσμα και τη «γκρίνια» του. Όμως, λέει ο Ντενί, είναι όλα μέρος του πακέτου και συμπληρώνουν το πορτρέτο μιας ενδιαφέρουσας προσωπικότητας, καταλήγοντας ότι: “Αυτός είναι πραγματικά ο Αλαίν, αυτή η συνεχής αμφιταλάντευση μεταξύ γνώσης και ενστίκτου, μεταξύ του αέρα (πέταγμα) και της γης (ρίζες), της ηρεμίας και της καταιγίδας, καθώς και μια διαρκής αναζήτηση για ελαφρότητα και καθαρότητα, ενώ παραμένει σταθερά συνδεδεμένος με τους δικούς του ανθρώπους και τις προσωπικές του αξίες και ιδανικά.

Όνομα / Επώνυμο: Αλέν Μπερνάρ
Παρατσούκλι: Καρχαρίας

Χώρα: Γαλλία
Ημερομηνία γέννησης / Τόπος γέννησης: 1 Μαΐου 1983

Ηλικία: 28
Ύψος: 196 εκατοστά
Βάρος: 83 κιλά
Ομάδα / Σύλλογος: Pôle France d’Antibes
Αγώνισμα: 50 μ., 100 μ., 4x100 μ. ελεύθερο
Προπονητής: Ντενί Ογκέν
Τόπος προπόνησης: Αντίμπ, Γαλλία

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΜΕΤΑΛΛΙΑ

2011
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - Σανγκάη
Αργυρό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο
Χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο

2010
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Μικρών Αποστάσεων) - Ντουμπάι
Χρυσό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα - Βουδαπέστη
Χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο
Αργυρό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο

2009
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - Ρώμη
Αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. ελεύθερο

Μεσογειακοί Αγώνες
Χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο
Αργυρό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο
Χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο

2008
Ολυμπιακοί Αγώνες - Πεκίνο
Χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο
Αργυρό μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο
Χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης - Αϊντχόφεν
Χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο

2007
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης (Μικρών Αποστάσεων) - Ντέμπρετσεν
Χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο
Αργυρό μετάλλιο στα 4x50 μ. ελεύθερο
Χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο

2006
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης (Μικρών Αποστάσεων) - Ελσίνκι
Αργυρό μετάλλιο στα 4x50 μ. ελεύθερο
Χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ. ελεύθερο

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης (Μικρών Αποστάσεων) - Βουδαπέστη
Χάλκινο μετάλλιο στα 4x100 μ. ελεύθερο

2005
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης (Μικρών Αποστάσεων) - Τεργέστη
Αργυρό μετάλλιο στα 4x50 μ. ελεύθερο