ΑΡΧΙΚΗ

ΟΜΑΔΑ ΕΛΙΤ / ΕΡΙΚ ΣΑΝΤΟ

ΕΡΙΚ ΣΑΝΤΟ

O Έρικ Σαντό (1 Οκτωβρίου 1983) είναι ένας Αμερικανός κολυμβητής που αγωνίζεται στην πεταλούδα και στη μικτή ατομική και ο οποίος αποτελεί σταθερά έναν από τους διεκδικητές των μεταλλίων στις κορυφαίες παγκόσμιες διοργανώσεις.

Έχοντας ακολουθήσει τον αδελφό του στην πισίνα σε ηλικία τριών ετών, ο Έρικ ξεκίνησε να αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον ως μέλος ομάδων, καταρρίπτοντας πολυάριθμα ρεκόρ στην πολιτεία του και οδηγώντας την ομάδα του στο Γυμνάσιο στην κατάκτηση τριών συνεχόμενων πολιτειακών τίτλων. Το 2002, έγινε ο πρώτος κολυμβητής στην ιστορία του Σχολικού Κολυμβητικού Παναμερικανικού Προγράμματος των Η.Π.Α. ο οποίος αποφοίτησε με μέσο όρο 4.0 και με έναν εθνικό τίτλο.

Στο Πανεπιστήμιο του Όμπερν ολοκλήρωσε τα τέσσερα χρόνια που επιλεγόταν για να συμμετάσχει σε αγώνες, αήττητος σε ομαδικές διοργανώσεις, κερδίζοντας 4 τίτλους στο Εθνικό Κολεγιακό Πρωτάθλημα. Μετά την αποφοίτησή του μετακόμισε στο Όστιν του Τέξας για να αγωνιστεί με την ομάδα κολύμβησης Λόνγκχορν (Longhorn Aquatics), υπό την καθοδήγηση των προπονητών Έντι Ρις και Κρις Κούμπικ. Ως φοιτητής, έλαβε μέρος σε δύο Παγκόσμιους Πανεπιστημιακούς Αγώνες, στους οποίους κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο στα 400 μ. μικτής ατομικής το 2003 στο Νταεγκού της Νότιας Κορέας και έγινε ο πρώτος Αμερικανός που σάρωσε τα αγωνίσματα μικτής ατομικής στους Αγώνες του 2005 στο Ιζμίρ της Τουρκίας, κάνοντας νέο ρεκόρ Πανεπιστημιάδας στα 200 μ. μικτής ατομικής.

Ο Έρικ ξεκίνησε να εμφανίζεται στο βάθρο στις κορυφαίες διοργανώσεις του κόσμου το 2004, όταν κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στα 400 μ. μικτής ατομικής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που έγινε στην Ιντιανάπολη. Έχασε για λίγο την ευκαιρία να γίνει μέλος της Ολυμπιακής ομάδας των Η.Π.Α. του 2004, τερματίζοντας 3ος στα δύο τουρνουά μικτής ατομικής, αλλά στη συνέχεια έγινε μέλος της ομάδας των Η.Π.Α. που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2007, όπου και τερμάτισε στην 5η θέση στον τελικό των 200 μ. πεταλούδας στη Μελβούρνη.

Το καλοκαίρι του 2008, ο Έρικ συνταράχθηκε από τα νέα, όταν οι γιατροί διέγνωσαν ότι πάσχει από καρκίνο των όρχεων, μόλις μία εβδομάδα πριν τα εθνικά δοκιμαστικά των Η.Π.Α. για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, του επετράπη να αγωνιστεί και προκρίθηκε για την Ολυμπιακή ομάδα στα 200 μ. πεταλούδα. Μετά την απόφασή του να αναβάλλει τη θεραπεία του και να μείνει μαζί με την ομάδα των Η.Π.Α. προκειμένου να εκπληρώσει το όνειρό του να αγωνιστεί στο Πεκίνο, έκανε στους Ολυμπιακούς την καλύτερη επίδοση της ζωής του και προκρίθηκε στα ημιτελικά, όπου τερμάτισε 10ος.

Μετά την επιτυχημένη θεραπεία του καρκίνου του, μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Έρικ επέστρεψε στις πισίνες το 2009, πιο δυνατός από ποτέ. Στο εθνικό πρωτάθλημα των Η.Π.Α. κέρδισε στα 200 μ. πρόσθιο, καταγράφοντας στην πορεία ένα ρεκόρ Αμερικής και τερμάτισε 2ος στα 200 μ. μικτής ατομικής, πίσω από το Ράιαν Λόχτε, με χρόνο 1:56.00, που τον έκανε τον 3ο ταχύτερο κολυμβητή όλων των εποχών στο αγώνισμα αυτό. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ρώμης κέρδισε αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιο (χάνοντας από τον Ντάνιελ Γκιούρτα για μόλις ένα εκατοστό του δευτερολέπτου), χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. μικτής ατομικής και τερμάτισε 4ος στα 100 μ. πρόσθιο. Στα δύο αγωνίσματα του πρόσθιου που αγωνίστηκε έγινε ο πρώτος (και ο μοναδικός) Αμερικανός που έκανε χρόνο καλύτερο από 59 δευτ. στα 100 μ. και καλύτερη επίδοση από τα 2 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα στα 200 μ. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας 4x100 μ. μικτής ομαδικής που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, κάνοντας συγχρόνως νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Μετά από ένα καλό χρόνο το 2010, στον οποίο υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του εθνικού πρωταθλητή στα 200 μ. πρόσθιο και κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα στους Πανειρηνικούς Αγώνες που έγιναν στο Ιρβάιν της Καλιφόρνια, έφυγε από την ομάδα Λόνγκχορν για να γίνει μέλος της ομάδας πρόσθιου παγκόσμιας κλάσης του Ντέιβ Σάλο στις εγκαταστάσεις του Κολυμβητικού Συλλόγου Τρόγιαν (Trojan Swim Club) στη Νότια Καλιφόρνια. Αυτό είχε σαν επακόλουθο να σημειώσει αξιόλογη πρόοδο στις εκκινήσεις του και έχοντας επιτύχει ένα πλήθος καλών επιδόσεων το 2011, να ετοιμάζεται πλέον για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011 στη Σανγκάη, όπου θα λάβει μέρος στα 200 μ. πρόσθιο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Για τους περισσότερους ανθρώπους, μια εμπειρία συμμετοχής σε Ολυμπιακούς Αγώνες θα αποτελούσε μια καθοριστική στιγμή στη ζωή τους. Ωστόσο, για τον Έρικ Σαντό, σήμαινε πολλά περισσότερα. Ο καρκίνος των όρχεων που του άλλαξε τη ζωή, διαγνώστηκε σε αυτόν μία εβδομάδα πριν τα εθνικά δοκιμαστικά των Η.Π.Α. για συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, γεγονός που έθεσε υπό σοβαρή αμφισβήτηση την πιθανότητα της συμμετοχής του στους Ολυμπιακούς, απειλώντας ακόμη και να μειώσει την απόδοσή του σε αυτά τα δοκιμαστικά. Αλλά ο Σαντό έδειξε χαρακτήρα και κέρδισε το αγώνισμά του, κατακτώντας μια θέση στην Ολυμπιακή ομάδα των Η.Π.Α., αποκρύπτοντας συγχρόνως την κατάσταση της υγείας του. Αργότερα, αναγκάστηκε να ανακοινώσει το νέο στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, κάτι που αποτέλεσε για αυτόν μια πολύ δύσκολη εμπειρία και η οποία σόκαρε όλα τα μέλη της ομάδας. Στο Πεκίνο, την ώρα που ο Μάικλ Φελπς τραβούσε πάνω του όλη την προσοχή, ο Έρικ παρακολουθούσε σταθερά την κατάστασή του, έτοιμος ανά πάσα στιγμή να επιστρέψει αεροπορικώς στις Η.Π.Α. για να υποβληθεί στην επέμβαση που ανέβαλλε ώστε να μπορέσει να αγωνιστεί. Ευτυχώς, δεν υποχρεώθηκε να επιστρέψει.

Σε τελική ανάλυση, δύο ήταν οι παράγοντες που τον βοήθησαν στην προσπάθειά του. Πρώτον, το να μπορέσει να συγκεντρωθεί στην επίτευξη μιας καλής επίδοσης στους αγώνες – πρώτα στα δοκιμαστικά των Η.Π.Α. και κατόπιν στους Ολυμπιακούς Αγώνες – απέσπασε την προσοχή του από τον καρκίνο και του επέτρεψε να ξεφύγει από όλες αυτές τις ανησυχίες που τον τυραννούσαν όταν δεν κολυμπούσε. Δεύτερον, ο πατέρας του ο Ρικ, στον οποίο είχε διαγνωστεί επίσης καρκίνος (στους πνεύμονες) την προηγούμενη χρονιά, του είπε ένα σλόγκαν που βοήθησε το μυαλό του να αντιμετωπίσει την αρνητική ψυχολογία: «Εγώ έχω τον καρκίνο, ο καρκίνος δεν με έχει εμένα». Ευτυχώς, ο Ρικ κατάφερε να μοιραστεί με το γιο του την Ολυμπιακή του εμπειρία προτού υποκύψει στην ασθένεια τον Αύγουστο του 2010.

Υπήρχε επίσης μεγάλη υποστήριξη από το στενό του περιβάλλον, μερικοί εκ των οποίων βρήκαν το κουράγιο και φρόντισαν να μεταφέρουν κάποια δύσκολα μηνύματα. Η κολυμβητική ομάδα του Λονγκχορν («Longhorn Aquatics») και ο προπονητής της Εθνικής ομάδας των Η.Π.Α. Έντι Ρις απάντησε στην απογοήτευση του Έρικ ο οποίος έλεγε ότι «ήταν έτοιμος να ξεμπερδέψει με όλα τα ζητήματα που σχετίζονταν με τον καρκίνο», λέγοντάς του: «Δεν είναι κάτι που τελειώνει. Συνειδητοποίησέ το και μάθε να ζεις με αυτό.».

Το γεγονός ότι ο Έρικ κατάφερε να ανακάμψει μετά από μια τέτοια εμπειρία και να σημειώσει τις επιδόσεις που έχει από τότε – τόσο στους αγώνες που προηγήθηκαν όσο και στο ίδιο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2009 – αποτελεί απόδειξη της δύναμης του χαρακτήρα του. Αποδίδει μεγάλο μέρος της ανάκαμψής του στο ανταγωνιστικό και μαχητικό πνεύμα με το οποίο τον έχει εμποτίσει η κολύμβηση. Αλλά έκανε ένα βήμα παραπέρα, χάρη στην υποστήριξη και τη δυναμική στάση του Λανς Άρμστρονγκ, που κέρδισε επτά φορές στο Γύρο της Γαλλίας ενώ έπασχε και ο ίδιος από καρκίνο των όρχεων και κατάφερε να επιζήσει. Ο Έρικ έγινε ενεργό μέλος του Ιδρύματος Λανς Άρμστρονγκ (Livestrong) και όποτε βρίσκει την ευκαιρία ξεκλέβει χρόνο στα ταξίδια που κάνει για να συμμετάσχει σε κολυμβητικές διοργανώσεις για να επισκεφθεί νεαρούς ασθενείς. Οι επισκέψεις του χαροποιούν ιδιαίτερα αυτούς που επισκέπτεται, ενώ όπως αναγνωρίζει ο ίδιος, μέσα από τα χαμόγελα αυτών των ανθρώπων κερδίζει πολλά και ο ίδιος από τις εμπειρίες αυτές και εμπνέεται για να κάνει ακόμα περισσότερα. Ξεκίνησε επίσης μια εκδήλωση συγκέντρωσης χρημάτων για το ίδρυμα Livestrong, με τίτλο «Κολύμπησε Για τη Ζωή Σου». Πρόκειται για μία ημέρα αγώνων ανοικτής θαλάσσης, ιατρικής υποστήριξης και ψυχαγωγίας όπου οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά Ολυμπιονίκες και να συνεισφέρουν σε έναν αξιόλογο σκοπό.

Ο Έρικ πέρασε πολλά στη ζωή του από τις 19 Ιουνίου του 2008 όταν μετά τη διάγνωση του καρκίνου, ήταν έτοιμος να εισβάλλει στο γραφείο του γιατρού που του έκανε τη διάγνωση, γεμάτος θυμό και απογοήτευση. Κατά έναν παράξενο και παράλογο τρόπο, ο καρκίνος του έδωσε μια νέα προοπτική στη ζωή. Η υποστήριξη πολλών συνανθρώπων του, μεταξύ αυτών και οι ασθενείς που υποστήριζε το Ίδρυμα Λανς Άρμστρονγκ, μαζί με το δικό του μαχητικό πνεύμα κατάφεραν να δώσουν μεγαλύτερο νόημα και αξία στη ζωή του.

Και ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο ο Έρικ είναι σε θέση να δηλώσει, με μια βαρύτητα λόγου που πολλοί στον κόσμο δεν κατανοούν ότι: «Ξυπνώ κάθε πρωί και κάνω αυτό που αγαπώ περισσότερο. Είναι κάπως σαν να ζω το όνειρό μου».

Όνομα / Επώνυμο: Έρικ Σαντό

Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες
Ημερομηνία γέννησης / Τόπος γέννησης: 1 Οκτωβρίου 1983
Ηλικία: 28

Ύψος: 188 εκατοστά
Βάρος: 77 κιλά
Αγώνισμα: 100 μ., 200 μ. πρόσθιο, 200 μ. μικτής ατομικής

Προπονητής: Ντέιβ Σάλο
Τόπος προπόνησης: Λος Άντζελες
Χόμπι: Ποδηλασία, το αμάξι μου, μαγειρική
Ιστότοπος: www.ericshanteau.net
shanteauopenwater.com

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΜΕΤΑΛΛΙΑ

2010
Πανειρηνικοί Αγώνες - Ιρβάιν
Χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιο

2009
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - Ρώμη
Χρυσό μετάλλιο στα 4x100 μ. μικτής ομαδικής
Αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιο
Χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. μικτής ατομικής

Εθνικό Πρωτάθλημα Η.Π.Α. και Δοκιμαστικά Παγκοσμίου Πρωταθλήματος - Ιντιανάπολη
Χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιο

2005
Παγκόσμιοι Πανεπιστημιακοί Αγώνες
Χρυσό μετάλλιο στα 400 μ. μικτής ατομικής - Ιζμίρ
Χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. μικτής ατομικής - Ιζμίρ