ΑΡΧΙΚΗ

ΟΜΑΔΑ ΕΛΙΤ / ΛΟΥΚΑ ΝΤΟΤΟ

ΛΟΥΚΑ ΝΤΟΤΟ

O Λούκα Ντότο (18 Απριλίου 1990) είναι ένας Ιταλός δρομέας της ελεύθερης κολύμβησης, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των ταχύτερων δρομέων στον κόσμο στις αποστάσεις των 50 μ. και 100 μ.

Το ντεμπούτο του Λούκα στο διεθνές προσκήνιο έγινε ως μέλος της ιταλικής ομάδας εφήβων που πήρε μέρος στο Κύπελλο Comen του 2006 (τώρα ονομάζεται Μεσογειακό Κύπελλο Κολύμβησης) που έλαβε χώρα στο Ρίο Μάιορ της Πορτογαλίας, όπου κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο και ένα χρυσό στα 4x100 μ. ελεύθερο. Ως έφηβος, κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων που έγινε στην Αντβέρπ, καθώς και ένα χρυσό στα 50 μ. ελεύθερο και ένα αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης στο ίδιο πρωτάθλημα, ένα χρόνο αργότερα στο Βελιγράδι. Επίσης, το 2008 σημείωσε εντυπωσιακές επιδόσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης Εφήβων που έγινε στο Μοντερέι, κερδίζοντας χρυσό στα 100 μ. ελεύθερο και στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης, καθώς και το αργυρό μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο.

Ο Ντότο ξεκίνησε δυναμικά το 2009, καθώς συνέτριψε το 20ετές εθνικό ρεκόρ Ιταλίας του Τζόρτζιο Λαμπέρτι στα 100 μ. ελεύθερο, στο εθνικό ανοιξιάτικο πρωτάθλημα (49,22), το οποίο κατέρριψε εκ νέου στoν επόμενο προκριματικό ο συναθλητής του από την ίδια ομάδα, στη σκυταλοδρομία, Μάρκο Όρσι (49,13). Ο Λούκα, ωστόσο, πήρε δυναμικά τη ρεβάνς, κερδίζοντας τον τίτλο στον τελικό. Αργότερα, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων έκανε το ντεμπούτο του στους μεγάλους ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ιταλίας στη σκυταλοδρομία 4x50 μ. ελεύθερης κολύμβησης, η οποία τερμάτισε 3η.

Το 2010 ο Ντότο μετακόμισε στη Ρώμη για να προπονείται με το συναθλητή του και δρομέα Φίλιπο Μαγκνίνι, μέσω της ένταξής του στο Gruppo Sportivo Forestale (Σώμα Κρατικής Δασοκομίας της Ιταλικής Αστυνομίας). Αργότερα, την ίδια χρονιά, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μεγάλων Αποστάσεων, φτάνοντας και στους δύο τελικούς, στα αγωνίσματα των 50 μ. και 100 μ. ελεύθερο. Τόσο στον προκριματικό όσο και στον ημιτελικό στα 100 μ. έγινε μόλις ο 2ος Ιταλός με επίδοση κάτω από τα 49 δευτερόλεπτα με υφασμάτινο μαγιό, ενώ στον τελικό στα 50 μ. ελεύθερο έκανε τη 2η καλύτερη επίδοση (22,14) με υφασμάτινο μαγιό, στην ιστορία της Ιταλίας. Τρεις μήνες αργότερα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που έγινε στο Αϊντχόφεν κέρδισε το πρώτο του διεθνές χρυσό μετάλλιο (στη σκυταλοδρομία 4x50 μ. ελεύθερης κολύμβησης) σε τουρνουά ενηλίκων, καθώς και το πρώτο του ατομικό μετάλλιο, ένα χάλκινο στα 100 μ. ελεύθερο. Τρεις εβδομάδες αργότερα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που διεξήχθη στο Ντουμπάι, έφτασε στον τελικό τόσο στα 50 μ. όσο και στα 100 μ. ελεύθερο και έγινε έτσι μόλις ο 2ος Ιταλός που έχει σημειώσει επίδοση κάτω από 47 δευτερόλεπτα, τόσο στον ημιτελικό όσο και στον τελικό. Στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης, ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ιταλίας που κατέρριψε το εθνικό ρεκόρ Ιταλίας τόσο στον προκριματικό όσο και στον τελικό. Τρεις μέρες μετά την αναχώρησή του από το Ντουμπάι, ο Ντότο κέρδισε τους πρώτους του εθνικούς τίτλους Ιταλίας, κερδίζοντας στα 50 μ. και τα 100 μ. ελεύθερο, στο Ριτσιόνε.

Όπως το 2009, έτσι και το 2011 ο Ντότο ξεκίνησε εντυπωσιακά, κερδίζοντας εθνικούς τίτλους στα 50 μ. και τα 100 μ. ελεύθερο, σημειώνοντας την ταχύτερη επίδοση στην ιστορία της ιταλικής κολύμβησης με υφασμάτινο μαγιό. Αλλά ήταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μεγάλων Αποστάσεων στη Σανγκάη που καθιερώθηκε στο διεθνές προσκήνιο, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο. Έφτασε επίσης στον τελικό των 100 μ. ελεύθερο και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ιταλίας στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης, η οποία τερμάτισε στην 4η θέση. Ο Λούκα ολοκλήρωσε τη χρονιά με ένα χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x50 μ. ελεύθερης κολύμβησης, καθώς και ένα αργυρό στα 100 μ. ελεύθερο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που έγινε στο Στσέσιν.

Το 2012 μπήκε με υποσχέσεις και αισιοδοξία, μετά το αργυρό του Ντότο στη Σανγκάη, όμως ένας τραυματισμός στην πλάτη παρεμπόδισε σημαντικά το πρόγραμμά προπονήσεών του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τελικά οι επιδόσεις του στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου ήταν απογοητευτικές για τα στάνταρ του, καθώς απέτυχε να προκριθεί στον τελικό των 50 μ. ελεύθερης κολύμβησης ή στον ημιτελικό των 100 μ. ελεύθερης κολύμβησης, ενώ τερμάτισε 7ος στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης. Ωστόσο, αργότερα την ίδια χρονιά φάνηκαν ενδείξεις επιστροφής του σε καλή φόρμα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων που έγινε στη Σαρτρ (όπου πραγματοποίησε πολύ καλή επίδοση στον τελικό των 100 μ. ελεύθερης κολύμβησης) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μικρών Αποστάσεων της Κωνσταντινούπολης, όπου η εθνική ομάδα της Ιταλίας στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. ελεύθερης κολύμβησης επανήλθε στα μετάλλια, κατακτώντας ένα αργυρό μετάλλιο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Φέρνοντας στο μυαλό μας τους δρομείς ελεύθερης κολύμβησης βλέπουμε ότι ο Λούκα Ντότο δεν έχει τη συνηθισμένη διάπλαση. Όπως οι περισσότεροι δρομείς, είναι σχετικά ψηλός, αλλά με βάρος μόλις 80 κιλά η ελαφριά κατασκευή του δεν του χαρίζει την επιβλητική παρουσία που απολαμβάνουν οι αντίπαλοί του με την εντυπωσιακή κορμοστασιά. Αντιθέτως, τα θεμέλια της επιτυχίας του έχουν οικοδομηθεί σε χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν τη φυσική διάπλαση, όπως για παράδειγμα το πάθος, η χαρά και η θυσία.

Δεν είναι ότι οι αντίπαλοί του δεν έχουν αυτού του είδους την αφοσίωση, αλλά έχει να κάνει με το ότι ο Λούκα χρειάζεται να πιέζει τον εαυτό του περισσότερο, βασιζόμενος στις μη φυσικές εσωτερικές του δυνάμεις για να πετύχει στην προσπάθειά του. Και ενώ η ικανοποίηση είναι ένα αίσθημα που οι περισσότεροι πετυχημένοι κολυμβητές θα ανέφεραν ως ανταμοιβή για τη σκληρή τους δουλειά, μόνο ίσως ένας Ιταλός θα επισήμαινε τη «χαρά» ως προσωπικό κίνητρο, όταν αντιμετωπίζει την πρόκληση του να κολυμπά 12 χιλιόμετρα την ημέρα. Από την άλλη, είναι γνωστή η δήλωσή του ότι βρίσκει τις προπονήσεις στην κολύμβηση «βαρετές μέχρι θανάτου», επιβεβαιώνοντας τις ιταλικές του ρίζες, με γνωστή τη φήμη της χώρας του στις αντιφάσεις.

Το λάτιν ταμπεραμέντο του Λούκα έδειχνε να χαρακτηρίζει την προσέγγισή του που τον οδήγησε στην έκπληξη που πραγματοποίησε στη Σανγκάη και η οποία σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ανέμελη». Το αν αυτή η προσέγγιση έχει να κάνει με τη νοοτροπία του ή το κολυμβητικό του στυλ είναι ίσως συζητήσιμο, ωστόσο η ικανότητα ενός κολυμβητή - είτε πηγάζει από μία ανέμελη προσέγγιση είτε όχι - μετριέται από ένα και μόνο πράγμα: τα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα του Λούκα μιλούν από μόνα τους, με οκτώ τίτλους Ιταλίας στις μεγάλες αποστάσεις (σε τουρνουά που χαρακτηρίζονται από τον πιο σκληρό ανταγωνισμό στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των φημισμένων κολυμβητών Φίλιπο Μαγκνίνι και Μάρκο Όρσι), δύο τίτλους σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Μικρών Αποστάσεων, δύο τίτλους σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Εφήβων, καθώς και ένα αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011. Με τον Απρίλιο του 2013 να προαναγγέλλει τα μόλις 23α του γενέθλια, έχει σύμμαχο τα νιάτα του και οι επιτυχίες αυτές αναμένεται να αυξηθούν και να συμπεριλάβουν ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις στο μέλλον. Μία διάκριση που έχει ήδη κερδίσει είναι το κορυφαίο βραβείο άθλησης της Πάδοβα για το 2011, το «Gattamelata».

Δυστυχώς, το 2012 αποδείχθηκε τα πάντα εκτός από ανέμελο, καθώς ένας εξουθενωτικός τραυματισμός στην πλάτη παρεμπόδισε την προετοιμασία του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την εν γένει απόδοσή του. Ωστόσο, μέχρι το τέλος της χρονιάς άρχισε να βρίσκει ξανά τη φόρμα του, προοιωνίζοντας καλύτερες επιδόσεις για το 2013 και αργότερα.

Όπως πολλοί κορυφαίοι αθλητές, ο Λούκα αποδίδει την επιτυχία του στην υποστήριξη και τον ενθουσιασμό των γονιών του, οι οποίοι τον ενθάρρυναν και τον ενέπνευσαν μέσα από το δικό τους πάθος για τον αθλητισμό. Παρότι οι πρώιμες απόπειρές του στο ποδόσφαιρο αποκάλυψαν ότι είχε περισσότερο αγάπη παρά ταλέντο σε αυτό, το μπάσκετ ήταν μια τελείως διαφορετική ιστορία και η ικανότητά του ως αμυντικός μπορεί ενδεχομένως να τον οδηγούσε πολύ ψηλά στο άθλημα αυτό, εάν δεν αποφάσιζε να τα εγκαταλείψει όλα για να επικεντρωθεί στην κολύμβηση. Όλα όμως εκτός από τις καταδύσεις, ένα μεγάλο πάθος του με το οποίο σκοπεύει να ασχοληθεί ως εκπαιδευτής όταν σταματήσει τους αγώνες.

Η πρώτη εμπειρία του Λούκα με το νερό σε ηλικία έξι ετών απείχε πολύ από το να χαρακτηριστεί ευνοϊκή και κατά κάποιους τρόπους ήταν τυχερός που το περιστατικό αυτό δεν τον έκανε να απομακρυνθεί για πάντα από την κολύμβηση. Ήταν η πρώτη φορά που η μητέρα του τον είχε πάει στην πισίνα και για να διαπιστώσει το πώς θα τα έβγαζε πέρα, ο υπεύθυνος τον έριξε μέσα στην πισίνα. Υπό το βλέμμα της τρομοκρατημένης μητέρας του, αναδύθηκε με απόλυτη ψυχραιμία, φτάνοντας μόνος του στην άκρη της πισίνας. Από τότε έχει καταφέρει πολλά. Αγαπά τόσο πολύ το νερό που φορά ένα τατουάζ με ένα γιαπωνέζικο σύμβολο για το νερό.

Το γεγονός ότι ζει μόνος του στη Ρώμη από το 2010, δίχως να έχει στο πλευρό του τους γονείς του για υποστήριξη τον βοήθησε να ωριμάσει γρηγορότερα από ότι άλλοι Ιταλοί της ηλικίας του, αλλά δεν παύει να είναι ένας τυπικός 20άρης, ο οποίος αγαπά τις ταινίες δράσης και τις περιπέτειες, τη λογοτεχνία, τη μουσική ποπ, R&B και ραπ (στο iPod του), ενώ τέλος λατρεύει να έχει για δείπνο μια σπιτική μακαρονάδα με κρέας, όπως άλλωστε κάθε συνηθισμένος Ιταλός.

Ωστόσο, όταν κάποιος ρίξει μια ματιά στη λίστα υποχρεώσεων του Λούκα, βλέπει ότι είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη, αποκαλύπτοντας μια όρεξη για μάθηση και μια επιθυμία να βιώσει πολλές διαφορετικές πτυχές της ζωής. Στη λίστα αυτή βρίσκουμε την επιθυμία του να παίξει κάποιο μουσικό όργανο, το να μάθει να μαγειρεύει όπως ένας σεφ, το να μάθει να μιλά ιαπωνικά, το να ολοκληρώσει τον κύκλο μαθημάτων για να γίνει εκπαιδευτής καταδύσεων, καθώς και το να σπουδάσει οικονομικά και μάνατζμεντ. Το πιο αποκαλυπτικό, ωστόσο, είναι το τελευταίο στοιχείο σε αυτή τη λίστα, ένα στοιχείο που επιδεικνύει τη θέληση ενός μελλοντικού πρωταθλητή: το να κερδίσει όλα όσα μπορεί.

Όνομα / Επώνυμο: Λούκα Ντότο

Χώρα: Ιταλία
Τόπος / ημερομηνία γέννησης: Καμποσαμπιέρο, 18 Απριλίου 1990

Ηλικία: 22
Ύψος: 192 εκατ.
Βάρος: 80 κιλά
Ομάδα / Σύλλογος: Larus
Αγώνισμα: ελεύθερο και σκυταλοδρομία
Προπονητής: Κλαούντιο Ροσέτο
Τόπος προπόνησης: Ρώμη

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ

2012
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Μικρών Αποστάσεων) - Κωνσταντινούπολη
Αργυρό στα 3x100 μ. ελεύθερο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - Σανγκάη
Αργυρό στα 50 μ. ελεύθερο

2011
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Μικρών Αποστάσεων) - Στσέσιν
Χρυσό στα 4x50 μ. ελεύθερο
Αργυρό στα 50 μ. ελεύθερο

2010
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Μικρών Αποστάσεων) - Αϊντχόφεν
Χρυσό στα 4x50 μ. ελεύθερο
Χάλκινο στα 100 μ. ελεύθερο

2009
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Μικρών Αποστάσεων) - Κωνσταντινούπολη
Χάλκινο στα 4x50 μ. ελεύθερο